Τρίτη 19 Μαΐου 2009

ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ!

Ειναι περίπου20 μέρες τωρα που εγκαινιάστηκε αυτό το blog. Η αρχική σκέψη ηταν να παρατίθενται σε αυτό ολα τα κομμάτια (μουσικές και τραγούδια) που ακούγονται στην καθημερινή εκπομπή "Μάνος Σεμπάστιαν Φλόιντ", στη πρωινή ζώνη "Ολα τα Πρωινά του Τρίτου", στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ.

Ηταν μία προσωπική επιλογή, και έγινε με χαρά. Δεν ηταν κόπος η επιπλέον 1 ωρα, περίπου, για να ξαναγραψουμε τη λίστα και να την ανεβάσουμε στο blog. Πολλοί ηταν, άλλωστε, οι ακροατές που τηλεφωνούσαν και ζητούσαν επιπρόσθετες πληροφορίες για τα κομμάτια που άκουγαν - μερικές φορές, μάλιστα, και πολλές μέρες μετα την μετάδοσή τους, και δεν μπορουσαμε πάντα να τους ικανοποιήσουμε. Το Τρίτο Πρόγραμμα, δυστυχως, δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να παρεχει στους παραγωγούς, ιδίως κατα τη διάρκεια ζωντανων εκπομπών, τηλεφωνική και άλλη στηριξη.

Ανοίξαμε, λοιπόν, αυτό το ωραίο ιντερνετικό παράθυρο. Ανοίξαμε το σπίτι μας.

Κατέφθασαν, όμως, μαζί με τους πολλούς, και οι λίγοι, συνηθισμένοι, άκαμπτοι ακροατες, που ο καλός μου φίλος ο συνθέτης Γιάννης Σπυρόπουλος "Μπάχ" αποκαλεί "μουμιες του Τρίτου", και άρχισαν να πετροβολούν. Εξηγησαμε ότι δεν θέλουμε ΚΑΙ το blog αυτό (όπως τα περισσότερα ελληνικά blogs) να μετατραπεί σε πεδίο αντιπαράθεσης. Εξηγήσαμε ότι εδώ, καλή τη καρδία, παραθέτουμε μόνο στοιχεία για τις μουσικές μας, προσκαλώντας ευχαρίστως προτάσεις από τους ακροατές μας, δικές τους μουσικές προτιμήσεις, ή και υποδείξεις από κάποιο έργο ή εκτέλεση που εχουν ξεχωρίσει.

(Με συγκίνηση και χαρά θα θέλαμε να μνημονεύσουμε εδω την πολύτιμη βοήθεια και συνδρομή του κ.Αλέξιου Σαββίδη, Καθηγητή Ιστοριας Μεσαιωνικών και Βυζαντινών Χρόνων στο Τμημα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, συγγραφέα του εξαιρετικού και πολύ χρησιμου βιβλίου "Μεγάλοι Μαέστροι", για τις ιδέες που συχνά μας δίνει για εμπλουτισμό της εκπομπής)

Οι γνωστοί άκαμπτοι του Τρίτου, που θεωρούν ότι μόνο εκείνοι (επικαλούμενοι πάντα την μουσική τους Παιδεία, όπως τη λένε), μπορουν να απολαμβάνουν τις εκπομπές του, δεν αρκέστηκαν μόνο στην επισήμανση μερικών λαθών του "ομιλούντος" (πότε σοβαρα, για τα οποία στενοχωρεθήκαμε πρώτα εμείς, ζητήθηκε αμέσως συγγνωμη και έγινε επανόρθωση, και πότε ... λεπτομεριακά, όπως λέγοντας "Κοντσέρτγκεμπαου" αντί "Κοντσέρτχεμποαου" την φημισμένη Βασιλική ορχηστρα του Αμστερνταμ), αλλά διάνθισαν τα σχόλιά τους με απαράδεκτη επιθετικότητα, αγένεια και αλαζονεία.

Ενας μάλιστα από αυτούς, έφτασε στο σημείο να μας εγκαλέσει για λάθη που κάνουμε και σε αυτό ακόμα το ιστολόγιο, όπως ότι γράφουμε μερικά ονόματα στα ξένα, μερικά στα ελληνικά, άλλοτε με τόνους, άλλοτε όχι, και μας συστηνει να διαβάσουμε και ένα σχετικό (με το ... έγκλημά μας) βιβλίο. Ιδού, επί λέξει, απόσπασμα από την επισολή του:

"Κοιτάζοντας με προσοχή τις καταγραφές σας, εντόπισα ικανό αριθμό λαθών και διαπίστωσα ότι χαρακτηρίζονται από μια εντυπωσιακή ανομοιομορφία. Αλλου υπάρχουν τόνοι στις λέξεις, αλλού όχι. Αλλου τα ονόματα των καλλιτεχνών γράφονται με λατινικά, αλλού με ελληνικά - το πλέον παράδοξα είναι ότι αναγράφονται κάπου ονόματα ελλήνων με λατινικούς χαρακτήρες και αλοδαπών με ελληνικούς! Αλλου αναφέρονται δισκογραφικές εταιρείες, αλλου όχι, κ.ο.κ. Διαβάστε εν προκειμένω, παρακαλώ, το, πέραν της εγκληματολογίας, ώριμο σύγγραμα "Genio e degenerazione" του Τσεζαρε Λαμπρόζο, για να δείτε πως περιγράφει και πως αξιολογεί τους συντάκτες κειμένων που χαρακτηρίζονται από ανομοιομορφία - δυστυχώς δεν ξέρω άν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά. Εγω έχω διαβάσει το πρωτότυπο."

Καταλάβατε; Τον προσκαλείς τον άλλον σπίτι σου να μοιραστείτε μαζί του "πράγματα", και εκείνος σου λέει ότι το γλυκό που του προσφέρεις είναι κακοφτιαγμένο. Και κάνει και επίδειξη γνωσεων...

Επειδή, λοιπόν, αυτό το blog το ανοίξαμε με μεράκι. Προσωπική πρωτοβουλία, όχι "συμβατική υποχρέωση" απέναντι στην ΕΡΤ και όποιον την πληρώνει.

Επειδή δεν μπορουμε να ξοδεύουμε και γι' αυτό άλλες 2-3 ωρες για να γράφουμε κάθε μικρή λεπτομέρεια, όπως το επιθυμούν και απαιτούν ωρισμένοι.

Επειδή αυτός ο χώρος, τουλάχιστον, δεν ειναι "δημόσια υπηρεσία" στην οποία, τάχα, "ο υπάλληλος Μιχαηλίδης" έχει την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να δίνει εξηγησεις στον καθένα.

Επειδή για τα σχόλια και τις παρατηρήσεις των ακροατών, για όποια λάθη και όποιες παραλείψεις στην εκπομπή, υπάρχει το τηλέφωνο στο στούντιο, 210-6066.475, στο οποίο απαντάμε προσωπικώς, όπως υπάρχει και η ίδια η Διεύθυνση του Τρίτου η της ΕΡΑ για όσους θέλουν να "¨πάνε πιο πάνω".

Επειδή δεν έχουμε καμμία διάθεση πλέον νά χάνουμε ώρες και ηρεμία διαβάζοντας και απαντώντας σε κακοπροαίρετα σχόλια αγενών και ξυνών ανθρωπων, που εάν παραλείψουμε τον τόνο από τη λέξη "αγάπη" (άγνωστη, μάλλον, για αυτούς), ή γραψουμε κάποτε "Μότσαρτ" και κάποτε "Mozart", πάλι θα είναι με το δάκτυλο στη σκανδάλη, έτοιμοι να πυροβολήσουν.

Επειδή, τέλος, δεν μπορουμε (ταχα στο όνομα της ... δημοκρατιας) να συνδιαλεγόμαστε πλέον και με ανθρωπους που δεν έχουν ποτέ έναν καλό λόγο να πουν, που δεν συγχωρούν ποτέ ένα ανθρωπινο λάθος, που έχουν ανεβάσει τον εαυτό τους στο επίπεδο μιας "εκλεκτής ελίτ", και που επιθυμούν μόνο την αντιπαράθεση.

ΑΝΑΓΚΑΖΟΜΑΣΤΕ, στενοχωρώντας ίσως πολλούς άλλους ακροατές μας (τους οποιους, παρεμπιπτόντως, οι "ειδήμονες" θεωρούν άσχετους, ή και "μαθητές του Μιχαηλίδη", όπως απαξιωτικά γράφουν), αλλά εξασφαλίζοντας, τουλάχιστον, τη ψυχική μας υγεία - απαραίτητη στους αγριους καιρούς που ζούμε - να κλείσουμε αυτό το blog από τώρα, απενεργοποιώντας ταυτόχρονα την λήψη οποιουδήποτε άλλου σχολίου που, ακόμα και εάν σταλεί, δεν θα μπορουμε να το δουμε.

Ανοιξαμε το σπίτι μας, και προσκαλέσαμε φίλους να έρθουν να μοιραστούμε μαζί "ωραία πράγματα". Μουσικές, κυρίως. Και, γιατί όχι, με πολλή χαρά να ακουγαμε και υποδείξεις, προτάσεις, και να διαβάζαμε και να συζητούσαμε το βιβλίο του Λαμπρόζο. Δεν ανοίξαμε αυτό το blog για να τσακωνόμαστε. Δεν επιθυμούμε τη σύγκρουση, και ξανακλείνουμε τη πόρτα. Η λεγόμενη "μπλογκόσφαιρα" μπορεί να είναι ένα παγκόσμιο χωριό, όπως λένε ωρισμένοι, αλλά το blog του καθένα είναι το σπίτι του, και έχει εκείνος το κλειδί.

Ευχαριστουμε όλους όσους στενοχωρούμε με την απόφαση αυτή. θα τα λέμε, όμως, καθημερινώς στο τηλέφωνο, ή και μεσω e-mail.

Γειά και χαρά.
Χ.Μ.

1 σχόλιο:

  1. Δεν ξέρω αν προλαβαίνω το "κλείσιμο" των σχολίων. Έτσι κι αλλιώς δε θα 'γραφα τιποτα βαθυστόχαστο και αξιομνημόνευτο _το σχόλιό μου είναι απολύτως αυθόρμητο και της στιγμής, γιατί μπήκα σήμερα πρωί πρωί στο μπλογκ σας _την ώρα των "αλλότριων" απολαύσεων, πριν αρχίσω να δουλεύω_ με σκοπό να το "περάσω" στους συνδέσμους του δικού μου, κάτι που ανέβαλα εδώ και μέρες από αμέλεια και φόρτο εργασίας. Οποία έκπληξη, αυτή η εξέλιξη! Δεν θα σας πω "μη" και "γιατι", δεν θα πω τις κοινοτοπίες του τύπου " η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της", "όπου κι αν ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει" κλπ., κλισέ τα οποία πρώτοι πρώτοι αναμασάνε και εξαπολύουν ακριβώς αυτοί, οι "άκαμπτοι", οι "ξινοί", οι αμύντορες παντοειδούς καθαρότητας χωρίς να αντιλαμβάνονται πως στις περισσότερες των περιπτώσεων εκείνοι είναι το είδωλο του παραμορφωτικού καθρέφτη. Δεν θα σας πω "μπραβο" και "ζητω", όχι μόνο για την ίδια την πρωτοβουλία αυτού του μπλογκ και για το περιεχόμενό του, καθένας που επιτελεί καλό, ανιδιοτελές και "μερακλίδικο" έργο νομίζω το αντιλαμβάνεται από μόνος του. Ούτε θα διαφωνήσω, συμμεριζόμενη αυτή τη στάση ζωής, ότι στους άγριους καιρούς που ζούμε δεν αξίζει και δεν ωφελεί να πετάμε την ψυχή μας (και τον λιγοστό, πολύτιμο χρόνο μας) στα σκυλιά.

    Αλλά... λυπάμαι. Αυτό δεν μπορώ να μην το πω και να μην το μοιραστώ με τους πολλούς πραγματικούς φίλους της μουσικής και αυτής της εκπομπής. Δεν είναι που ακόμη μια φορά κερδίζει η ακαμψία, η κακοψυχία, η _ναι,ναι_κατά βάθος απαιδευσία. Είναι απλώς που πρόκειται για μια απώλεια _μικρή, άλλη μια από τις μικρές εκείνες απώλειες που, συμποσούμενες, απογυμνώνουν ακόμη περισσότερο τον πολιτισμό και την ποιότητα της ζωής μας.

    Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή